Deliciousflavour

~ วันเพ็ญเดือนสิบสองน้ำคะนอง เต็มตลิ่ง... ~ (รั่วไม่เลิก ฮ่าๆๆๆ)

วันนี้เป็นวันลอยกระทง หลายๆคนก็คงได้ไปลอยกระทงมากันบ้างแล้ว

และวันนี้ก็เป็นวันเปิดเทอมวันแรก แล้วก็เขียนบล็อกวันแรกด้วย เฮ้ยๆตื่นเต้นสุดๆ ไม่ใช่ละ

วันนี้มีอะไรหลายอย่างมากมายให้ได้เรียนรู้ แค่ออกมาลอยกระทงเนี่ยได้อะไรกลับมาบ้านมากมาย

มันคงเป็นโชคชะตาหรืออะไรสักอย่าง ที่ทำให้เจอเพื่อนพิมที่น่าโรงเรียน ทั้งๆที่เราจะกลับบ้านอยู่และ

เพื่อนพิมชวนไปลอยกระทง คิดอยู่หลายที แต่แบบว่าในใจโคตรอยากไปเลยอ่ะ 

เลยโทรไปขอเบื้องบนปรากฎว่าผ่าน หุหุ

พอถึงศาลากลางที่ลอยกระทง ก็เดินวนไปวนมาอยู่สักพัก ก้ได้กระทงมา 1 กระทงไซส์บิ๊ก

และราคาย่อมเยา ด้วยฝีมือการต่อราคาบวกด้วยหน้าตาอันแสนเว้าวอนของเพื่อนพิม 

คุณป้าก็ราคากระทงให้ จาก 70 ก็เหลือ 60 พอได้กระทงก็รีบไปลอยกันเพราะเพื่อนเตยนั้นรีบกลับบ้าน

ลอยกระทงปีนี้ไม่เหมือนทุกๆปีที่ผ่านมา ได้นั่งเรือไปลอยกลางแม่น้ำเจ้าพระยา โอ้ช่างน่ากลัว 

แต่ก็ได้บรรยากาศไปอีกแบบ สร้างความสุขใจได้ไม่น้อย อีกอย่างคงเป็นเพราะได้ลอยกับคนที่เรารักด้วย

ทั้งเพื่อนรัก และ อีกคนนึงไม่รู้จะเรียกวาไรดีรู้แค่ว่าเรารักอ่ะ ฮ่าๆ หลังจากนั้นเพื่อนเตยก็กลับบ้าน

ตอนแรกมากันห้าคนสักพักเหลือกันอยู่ สามหน่อ...

ความสุขใจในวันนี้ถ้าให้อธิบายมาเป็นข้อความคงไม่หมด...เพราะว่ามันสุขมากเหลือเกิน

เหตุการณ์มันยังไม่จบ ลอยกระทงเสร็จมองไปเห็นชิงช้าสวรรค์ แสงสีอันล่อใจ ก็เลยตัดสินใจชวนกันไป

นั่งชิงช้าสวรรค์กัน ด้วยความอยากเลยเหมือนไม่แคร์อะไรทั้งนั้น ทั้งอายุ (อีก 17 วันก็อายุ 16 ) 

และ รูปร่าง ฮ่าๆ ยัดกันเข้าไปในชิงช้าสวรรค์ 3 คน ได้นั่งประมาณ 5 รอบสมกับที่ยืนคอย   

จากนั้นก่อนกลับบ้านก็ซื้อลูกโป่งสวรรค์ และเขียนข้อความต่างๆนานามากมายซึ่งไม่อาจเผยแพร่ได้

แล้วก็ปล่อยมันลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า (และคิดในใจว่าหากมีข่าวเครื่องบินตกเพราะชนลูกโป่งเราคงบาปไม่น้อย)

 แต่ก็เอาเหอะมันสายไปละทำแล้วค่อยมาคิด แต่คงไม่มีเครื่องชนหรอกมั้งพยายามคิดในแง่ดี

 ความสุขหลายๆอย่างที่ไม่สามารถอธิบายได้มาเป็นข้อความ มันแทบจะทะลักออกมาจนล้นใจ

อ่านบล็อกนี้แล้วอาจจะรับรู้ไม่ได้ถึงความสุข เพราะคนเขียนบล็อกถ่ายทอดความรู้สึกได้ไม่ค่อยเก่งนัก

 แต่ถ้าใครอยากสัมผัสความสุขเหล่านี้ พรุ่งนี้มันก็ยังไม่สาย ลอยกระทงปีหน้าลองชวนคนที่คุณรัก

 ไปลอยกระทงในรูปแบบที่ต่างจากทุกๆปีเพื่อลดความจำเจและเบื่อหน่าย แล้วจะรู้ว่า ความสุขนั้นมีจริงๆ

ใครว่าของฟรีไม่มีในโลก...ไม่จริงหรอก วันนี้กลับได้ความสุขมาฟรีๆเต็มกระเป๋า ได้รอยยิ้มและมิตรภาพ

โดยไม่ต้องไปหาซื้อที่ไหน ลอยกระทงปีนี้ทำให้อยากกลับมาลอยอีกในปีหน้า

ความสุขคืนนี้มันยังไม่หมด...ก่อนถึงเที่ยงคืนชวนคนที่คุณรักออกมานั่งชมจันทร์ด้วยกันคงสุขไปอีกแบบ

คนเราเกิดมาเพื่อที่จะหาทางพ้นทุกข์...แล้วจะหลีกเลี่ยงการหาความสุขใส่ตัวทำไมล่ะ

แต่ความสุขนั้นต้องไม่อยู่บนความทุกข์ของคนอื่นจริงมั๊ย...

(โอ้โหเขียนบล็อกครั้งแรกยาวเว่อร์จะมีใครอ่านมั๊ยเนี่ย ฮ่าๆๆๆ)

ปล. ลอยกระทงเสร็จคิดว่านี่เราลอยกระทงเพื่อขอขมาแม่น้ำ หรือว่าสร้างขยะให้แม่น้ำเพิ่มมากขึ้นกันแน่

ฮ่าๆๆๆ ทำไมชั้นคิดมากมายอย่างนี้เนี่ย ไปนอนดีกว่า ขอให้คนที่อ่านแล้วเม้นนอนหลับฝันดี นะจ้ะ